loading...

Środa tygodnia Wielkiego Postu | Wspomnienie dowolne Św. Piotra Damiana | czytania na dziś

Imieniny: Eleonory, Lenki, Kiejstuta

Słowo Boże



środa 21 lutego 2018

Księga Jonasza 3,1-10.

Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami:
«Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam».
Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi.
Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: «Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona».
I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory od największego do najmniejszego.
Doszła ta sprawa do króla Niniwy. Powstał więc z tronu, zdjął z siebie płaszcz, przyoblókł się w wór i usiadł na popiele.
Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie co następuje: «Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją.
Ludzie i zwierzęta niech przyobleką się w wory. Niech żarliwie wołają do Boga! Niechaj każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą popełnia swoimi rękami.
Kto wie, może się zwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, i nie zginiemy?»
Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

Księga Psalmów 51(50),3-4.12-13.18-19.

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego.
Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.
Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz
a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.
Boże, moją ofiarą jest duch skruszony,
pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.


Ewangelia wg św. Łukasza 11,29-32.

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: "To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza.
Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia.
Królowa z południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon.
Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz".

Komentarz Św. Hieronim ze Strydonu

Jeśli Jonasz jest zapowiedzią Chrystusa, a jego pobyt przez trzy dni i trzy noce we wnętrzu wielkiej ryby przypomina Mękę Zbawiciela, jego modlitwa także powinna być wyrażeniem modlitwy Pana.

„Wygnany daleko od oczu Twoich, ale wejrzę na Twój święty przybytek” (Jon 2,5). Kiedy byłem z Tobą, ciesząc się Twoim światłem, nie mówiłem: jestem odrzucony. Ale w głębi morza i w ciele ludzkim, przyjmuję uczucia ludzi i mówię: jestem odrzucony sprzed Twoich oczu. To powiedziałem jako człowiek, a następnie przemówię jako Bóg. Ja, który dzieliłem Twoją naturę, nie chełpiłem się moją równością z Tobą (por. Flp 2,6), ponieważ chciałem wynieść do Ciebie rodzaj ludzki. „Ale wejrzę na Twój święty przybytek”... Dlatego też tekst Ewangelii mówi: „Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, zanim świat powstał” (J 17,5); a Ojciec odpowiada: „Już wsławiłem i jeszcze wsławię” (J 12,28). Ten sam jedyny Pan prosi, jako człowiek, obiecuje, jako Bóg i jest pewien własności, która zawsze do Niego należała.

„Wody objęły mnie zewsząd, aż po gardło” (Jon 2,6). Niech piekło mnie nie więzi! Niech mi nie odmawia wyjścia! Dobrowolnie zstąpiłem, niech dobrowolnie wstąpię. Ochotnie stałem się więźniem, muszę uwolnić więźniów, aby spełnił się ten werset: „Wstąpiłeś na wyżynę, wziąłeś jeńców do niewoli” (Ps 68,19; Ef 4,8). Ci bowiem, którzy byli jeńcami w śmierci, zostali zdobyci do życia.

„Pan nakazał rybie i wyrzuciła Jonasza na ląd” (Jon 2,11). Nakazane jest zatem tej wielkiej rybie, otchłaniom i piekłom oddanie Zbawiciela na ziemię. W ten sposób Ten, który umarł, żeby uwolnić więźniów z kajdan śmierci, może zabrać ze sobą tłum do życia.



Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml

Salezjanie

Towarzystwo Salezjańskie Inspektoria pw. św. Wojciecha

ul Św. Jana Bosko 1, 64-920 Piła, tel. 067 352 27 20

Fax 067 352 27 56 , pila@salezjanie.pl